wypełnić poniższy formularz i wysłać go do nas mailowo (przycisk WYŚLIJ) lub listownie, w formularzu prosimy wybrać opcję w jaki sposób mamy przekazać potwierdzenie: listownie lub/i mailowo, poczekać na potwierdzenie wpływu Państwa intencji mszalnej, dopiero po naszym potwierdzeniu można przekazać ofiarę na nasze konto bankowe Zapraszamy do godzinnej adoracji w intencji małżeństw, rodzin i o powołania kapłańskie i zakonne. Spowiedź w Sanktuarium odbywa się w dni powszednie od godz. 7.00 do 8.00, od 11.00 do 13.00 i od 17.00 do zakończenia Mszy św. W niedziele i święta od 8.00 do 9.00 i dalej jak w dni powszednie. Jest dużo zabawy podczas grania w Words Of Wonders Guru Msza odprawiana w specjalnej intencji, klasyczną krzyżówkę wymyśloną na nowo przez Fugo. Przesuń palcem, aby połączyć litery, aby utworzyć prawidłowe słowa podane przez grę, czasami są ukryte słowa do odkrycia. 7.00 O łaskę zdrowia w intencji Bogu wiadomej 18.00 W intencji Rodzin poświęconych NSPJ 18.00 Dziękczynna z ok. urodz. Beaty Zielińskiej z prośbą o błogosławieństwo Boże i potrzebne łaski. I SOBOTA 2.12 8.00 Msza wynagradzająca NMP za wszystkie grzechy i zniewagi, które zraniły Jej Niepokalane Serce /od czcicieli MB Szkaplerznej/ Msza Święta w intencji Ojczyzny w Bazylice Konkatedralnej Świętego Jakuba Apostoła i uroczysty przemarsz na Plac Solidarności. Kolumny kompanii honorowych i pocztów sztandarowych służb mundurowych, szkół, organizacji kombatanckich i społeczeństwa, oraz pokazy sprzętu wojskowego. 10 w skali Beauforta ★★★ TERCJA: trzeci stopień skali muzycznej ★★★ WOTYWA: msza w specjalnej intencji ★★★ SEKUNDA: drugi stopień skali muzycznej ★★ SEPTYMA: siódmy stopień skali muzycznej ★★ STOPNIE: na skali termometru ★★★ SZENILE: tkaniny welurowe, wykonane ze specjalnej nici ★★★★ eliza: KOMANDOS Sposób odbioru potwierdzenia intencji*: Informacje dla pielgrzymów. Dom pielgrzyma. Uroczystości Kościelne na Górze Świętej Anny w 2023 r. Aplikacje mobilne. Zamawianie intencji. Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj. Zamawianie intencji. Owoc ten spływa na cały Kościół nawet przy braku specjalnej intencji, tj. braku aplikacji ze strony kapłana. Kapłan nie może tego owocu wyłączyć. W KKK (1368) czytamy, że: „Kościół, który jest Ciałem Chrystusa, uczestniczy w ofierze swojej Głowy. Intencję Mszy Świętej można zamówić w każdej godziwej intencji. Przykłady: Za zmarłych – np. + Za NN i zmarłych z rodziny. W Mszach, z okazji rocznicy śmierci, można dodać rocznicę np. + Za NN w 1. rocznicę śmierci. W intencji dziękczynnej, za otrzymaną łaskę, np.: zdrowia, ocalenia z trudnej sytuacji życiowej, przeżyte O godz.18.00 jest odprawiana Msza Św. w intencji składanych próśb i podziękowań. Zbiorowa środowa – zamawiamy osobiście w zakrystii, lub furcie a w Kancelarii Apostolskiej przez list lub e-mail. Są to intencje tylko za żyjących. Odprawiane w każdą środę całego roku. Zbiorowa piątkowa – zamawiamy osobiście w zakrystii lub kCvxt. Data utworzenia: 30 maja 2017, 15:15. Data aktualizacji: 30 maja 2017, 15:27. Fani Zbigniewa Wodeckiego oraz jego bliscy nadal nie mogą otrząsnąć się po jego nagłej śmierci. Choć początkowo przyjaciele artysty mieli zorganizować koncert ku jego czci, rodzina poprosiła, aby uszanować ich żałobę i odwołać imprezę. 29 maja w Warszawie odbyła się natomiast msza w intencji Zbigniewa Wodeckiego. Niestety, ławki w kościele ojców dominikanów świeciły pustkami. Zbigniew Wodecki Foto: licencja FAKT Zbigniew Wodecki na początku maja przeszedł operację wszczepienia by-passów. Choć początkowo wydawało się, że wszystko poszło według planu, kilka dni później artysta doznał rozległego udaru. Wodecki był utrzymywany w śpiączce farmakologicznej. Niestety, w wyniku powikłań nie udało się go uratować. Zbigniew Wodecki zmarł 22 maja w wieku 67 lat. Dla jego bliskich oraz fanów był to ogromny cios. Nikt nie spodziewał się, że ten pełen życia i marzeń artysta zgaśnie tak szybko, nie realizując wszystkich swoich planów. Aby uczcić pamięć muzyka, internauci założyli na Facebooku wydarzenie „26 cała Polska gra Wodeckiego”. Uczestnictwo w nim zadeklarowało ponad 10 tysięcy osób. Z kolei przyjaciele Wodeckiego – Alicja Majewska oraz Włodzimierz Korcz – chcieli zorganizować specjalny koncert ku jego czci. Niestety, oba wydarzenia zostały odwołane na prośbę bliskich muzyka. Rodzina Wodeckiego poprosiła bowiem w specjalnym oświadczeniu, aby „nie organizować bez ich wiedzy i zgody żadnych wydarzeń artystycznych wykorzystujących twórczość muzyka, nazwisko oraz wizerunek”. Empik na Fakt - aktualne kody promocyjne. Pobierz kod! Ci, którzy chcieli uczcić pamięć zmarłego artysty i pomodlić się w jego intencji, mogli wziąć udział w specjalnej mszy świętej. Odbyła się ona 29 maja o godzinie 18 w kościele ojców dominikanów na warszawskim Służewiu. Choć niektórzy spodziewali się bardzo dużej frekwencji, ławki podczas nabożeństwa świeciły pustkami. Na próżno było też szukać znanych osób, które publicznie opłakiwały artystę. Musimy przyznać, że to bardzo przykry widok. Zobacz także Przypomnijmy, że pogrzeb Zbigniewa Wodeckiego odbędzie się 30 maja o godzinie 12. Rozpocznie go msza święta w Bazylice Mariackiej w Krakowie. Później ciało muzyka zostanie złożone na Cmentarzu Rakowickim. Artysta spocznie w rodzinnym grobowcu. Wodecki mieszkał na warszawskiej Ochocie, w jej starej części - położonej za pl. Narutowicza przy ul. Joteyki. Mieszkańcy tej dzielnicy palą znicze przed jego domem. Tak żegnają swojego ulubionego sąsiada, który często wpadał na małe zakupy do okolicznych sklepików, kafejek i apteki przy Hali Kopińskiej. Zobacz także: Koncert ku pamięci Wodeckiego odwołany! Znamy powody Pogrzeb Zbigniewa Wodeckiego. Oświadczenie rodziny /6 Zbigniew Wodecki licencja FAKT Fani oraz najbliżsi artysty modlili się w jego intencji w kościele ojców dominikanów na warszawskim Służewie /6 Zbigniew Wodecki licencja FAKT Niestety, ławki świeciły pustkami /6 Zbigniew Wodecki licencja FAKT To bardzo smutny widok /6 Zbigniew Wodecki licencja FAKT Pogrzeb artysty odbędzie się 30 maja w Krakowie /6 Zbigniew Wodecki licencja FAKT Artysta zmarł 22 maja w wieku 67 lat /6 Zbigniew Wodecki licencja FAKT Będzie nam go brakowało Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj. Napisz list do redakcji: List do redakcji Podziel się tym artykułem: W piątkowe popołudnie 24 czerwca 2022 roku, w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Grodzisku Wielkopolskim odprawiona została specjalna msza w intencji mieszkańców Grodziska Wielkopolskiego oraz za pomyślność miasta. Po mszy, uczestnicy uroczystości prowadzeni przez Grodziską Orkiestrę Dętą przeszli przed pomnik Serca Pana Jezusa przy Placu św. Anny gdzie złożony został wieniec kwiatów oraz odmówiono litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Delegacja w osobach Burmistrza Grodziska Wielkopolskiego Piotra Hojana, Przewodniczącego Rady Miejskiej Józefa Gawrona, Radnego Sejmiku Województwa Wielkopolskiego Henryka Szymańskiego oraz ks. Cezarego Bukowskiego Proboszcza parafii pw. NSPJ złożyła również wieniec i zapaliła znicze przed Pomnikiem Wdzięczności. W dowód pamięci dla minionych pokoleń, które walczyły o wolność naszego miasta. Burmistrz Grodziska Wielkopolskiego składa serdeczne podziękowanie mieszkańcom za udział w piątkowej uroczystości oraz wszystkim zaangażowanym w jej przygotowanie, prowadzenie, oprawę oraz zabezpieczenie, w tym przede wszystkim: proboszczom grodziskich parafii, Chórowi Miasta Grodzisk Wielkopolski OTTIMO, Grodziskiej Orkiestrze Dętej, harcerzom z grodziskiej drużyny oraz strażakom z OSP Grodzisk Wielkopolski. Najchetniej czytane 2022-06-17 Wniosek PESEL - Додаток PESEL 2022-06-21 DZISIAJ MIJA OSTATNI DZIEŃ BY ZŁOŻYĆ DELKARACJĘ DO CENTRALNEJ EWIDENCJI EMISYJNOŚCI BUDYNKÓW 2022-05-05 Podpisanie umowy 2022-04-28 ZARZĄDZENIE BURMISTRZA GRODZISKA WIELKOPOLSKIEGO 2022-05-20 Konkursy na stanowisko dyrektora szkoły Ofiara mszalna Pojęcie „ofiara mszalna” od pierwszych wieków Kościoła ściśle wiąże się z celebrowaniem Eucharystii. W Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. (dalej: KPK) w kan. 945-958 na określenie ofiar składanych kapłanowi z racji aplikacji Mszy Świętej zastosowano określenie: „stips”. Odstąpiono od używanego wcześniej pojęcia „stipendium”, gdyż jest ono obce naturze ofiary. Historycznie określenie „stipendium” jest starsze i częściej stosowane. Wywodzi się bowiem z określenia św. Pawła (1 Kor 9,7). Jednak w swym źródłosłowie jest nieodpowiednie, gdyż oznacza żołd, wynagrodzenie, płacę, czyli sugeruje zapłatę za celebrowanie Mszy. Natomiast pojecie „stips” oznacza dar, datek, składkę, nagrodę, jałmużnę. Tego słowa używano na określenie ofiary składanej w celu zrealizowania jakiegoś publicznego zadania, na chwałę Bożą lub aby wspomóc biednych. W tłumaczeniu na język polski najczęstszym słowem używanym do oddania łacińskiego „stips” jest „ofiara”, chociaż czasami używa się również określeń: „jałmużna”, „datek”. Zatem właściwym jest stosowanie pojęcia: „ofiara mszalna” lub „ofiara”. Zwyczaj składania ofiar mszalnych ma bogatą historię. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa wierni przynosili na Mszę Świętą ofiary, przeważnie z chleba i wina, które były konsekrowane, a potem rozdzielane w Komunii. Kiedy chleba i wina przynoszono zbyt dużo, aby można je było rozdzielić w Komunii, to nie wszystko konsekrowano. Pozostała część była przeznaczana na utrzymanie duchownych. Podobnie było również z ofiarami składanymi w innych postaciach. Składanie ofiary podczas Mszy było uważane za prawo wiernych uczestniczących w całym obrzędzie jej celebracji. Katechumeni i wierni wykluczeni karnie z udziału we Mszy Świętej nie mogli przynosić ofiar. Z czasem, gdy liczba komunikujących zmalała, dopuszczono do składania ofiar mszalnych również tych, którzy nie przyjmowali Komunii. Od około VIII wieku w Anglii, Galii i Germanii wierni składali ofiary kapłanowi celebrującemu Mszę, żeby się specjalnie w ich intencji modlił. Od XII wieku stało się to już zwyczajem powszechnym. Z czasem składanie ofiar „w naturze” zastąpiono ofiarami pieniężnymi. Synody i Sobory czuwały, aby nie dochodziło do nadużyć w tej dziedzinie, szczególnie takich jak chciwość i handel. W KPK, odwołując się do przyjętego i zaaprobowanego przez Kościół obyczaju wskazano, że jakikolwiek kapłan celebrujący lub koncelebrujący godziwie przyjmuje złożoną mu ofiarę mszalną, aby aplikował owoce Mszy Świętej w przedstawionej intencji. Przyjęcie ofiary mszalnej jest godziwe, ponieważ nie jest ona ceną za aplikowane owoce Mszy. Ofiara mszalna nie jest też zapłatą za wykonaną pracę, lecz ma służyć na utrzymanie celebransa. Godziwość przyjęcia ofiary mszalnej została określona w KPK, kan. 945 § 1. Godziwość przyjęcia ofiary zależy od przestrzegania norm ustanowionych przez Kościół. Nie można aplikować owoców Mszy Świętej zgodnie z intencją tego, kto dopiero w przyszłości przyniesie ofiarę mszalną, czyli kapłan nie może sprawować Mszy w intencji jeszcze mu nieznanej, która u niego zostanie kiedyś „zamówiona”. Absolutnie nie godzi się przyjąć dwóch czy więcej ofiar mszalnych z racji jednej aplikacji Mszy Świętej. Kapłan nie można również przyjąć jednej ofiary mszalnej z racji aplikacji owoców Mszy, a drugiej – za samą zewnętrzną celebrację. Istnieje domniemanie, że ofiara mszalna zawsze jest składana z racji aplikacji, a nie z powodu samej celebracji. Musiałby więc ktoś wyraźnie stwierdzić, że nie chodzi mu o aplikację, ale np. o to, aby Msza była celebrowana w jakiś szczególnym miejscu. Jednak § 2 przytoczonego wyżej kan. 945 KPK, stanowiący prawną podstawę do przyjmowania ofiary mszalnej, usilnie zaleca, aby kapłani także nie otrzymawszy ofiary odprawiali Msze w intencji wiernych, zwłaszcza ubogich. Przepis ten w Kodeksie jest nowością, ale odpowiada on istniejącej wcześniej praktyce. Motywy składania ofiar Motywem składania ofiar mszalnych jest chęć przysporzenia dóbr Kościołowi (KPK, kan. 946). Jednak troska o przysporzenie dóbr poprzez ofiary mszalne bezwzględnie nie może stwarzać nawet pozoru spekulacjami pieniężnymi i handlem (KPK, kan. 947). Ten zakaz zabrania np. zbierania ofiar mszalnych w kraju, gdzie wartość pieniądza jest wyższa, i przekazywania ich innemu kapłanowi w kraju, gdzie wartość pieniądza jest niższa, z zachowaniem różnicy kursu walut dla siebie. W historii Kościoła i obecnie przewidziane są surowe kary za spekulacje i nadużycia dotyczące pozorów handlu intencjami mszalnymi. Kan. 1385 KPK upoważnia przełożonego kościelnego do wymierzenia cenzury lub innej kary tym duchownym lub wiernym świeckim, którzy wbrew zakazowi kan. 947 świadomie czerpią nielegalny zysk z obrotu ofiarami mszalnymi. Zakaz łączenia intencji i ofiar mszalnych przyjętych oddzielnie ma na celu zapobieganie sytuacjom, gdy do głosu dochodzi chęć uzyskania większej wysokości ofiary. W kan. 948 KPK czytamy, że „należy oddzielnie aplikować owoce Mszy Świętej w intencji tych, którzy złożyli ofiarę, i została ona przyjęta, jakkolwiek jest skromna”. Kongregacja Świętego Oficjum już 24 września 1665 r. potępiła zdanie, że godziwe jest przyjęcie dwóch ofiar mszalnych z powodu aplikowania tylko jednej Mszy Świętej, tj. jednego stypendium za aplikacje owoców przydzielanych przez kapłana (owoc szczególny-specjalny) tak, jak zawsze, a drugiego za owoc przysługujący samemu celebransowi (owoc osobisty). Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. zupełnie nie przewidywał możliwości łączenia intencji mszalnych. Kongregacja Duchowieństwa w dekrecie Mos igitur ( wyjaśniła, że poprzez zakaz łączenia intencji są podkreślone następujące prawdy: 1) intencje oraz ofiary mszalne dotyczą Najświętszego Sakramentu, któremu jesteśmy winni najwyższą cześć; 2) aplikowanie Mszy Świętej tak, jak została podana i przyjęta intencja, ma u swej podstawy sprawiedliwość, od której nie można odstępować; 3) łączenie intencji mszalnych i aplikowanie za nie tylko jednej Mszy poważnie obciąża moralnie sumienie kapłana. W intencjach wielu ofiarodawców Msze Święte „zbiorowe” znalazły miejsce w praktyce Kościoła. Praktyka tzw. „Mszy zbiorowych”, czyli w intencjach wielu ofiarodawców świadomych, że „zamawiają” oni Mszę zbiorową, np. rolnicy z okazji dożynek, jest dopuszczalna i godziwa. Wierni mogą łączyć swoje intencje i ofiary, prosząc o celebrowanie jednej Mszy w wielu intencjach czy tylko w jednej intencji. Intencje mszalne „nie przepadają” – rozstrzyga KPK w kan. 949. Kapłan, przyjmując ofiarę mszalną, równocześnie przyjmuje zobowiązanie aplikowania Mszy i ten obowiązek ciąży na nim, chociażby w sposób niezależny od niego, np. na skutek kradzieży, utracił otrzymaną ofiarę. Zasady ustalenia ilości aplikowania Mszy w oparciu o przyjętą ofiarę najczęściej określane są prosto, mianowicie „zamawiający” mówi kapłanowi, ile Mszy i w jakich intencjach ma aplikować. Prawodawca jednak przewiduje takie sytuacje, kiedy kapłan może mieć wątpliwość, ile Mszy dana osoba chciała „zamówić”. Jeśli ktoś złożył pewną sumę pieniędzy i poprosił o aplikowanie Mszy w jego intencji, ale nie podał ich liczby, wtedy należy ją ustalić, mając na uwadze wysokość ofiary określoną w miejscu zamieszkania ofiarodawcy, chyba że prawowicie można domniemywać, iż inna była jego wola (KPK, kan. 950). Ile ofiar mszalnych można przyjąć w ciągu jednego dnia? Bez względu na to, ile Mszy Świętych w ciągu dnia kapłan celebruje, może on przyjąć tylko jedną ofiarę mszalną z racji aplikacji owoców Mszy Świętej. Tylko indult Stolicy Apostolskiej mógłby upoważnić kapłana, aby przyjął dla siebie ofiarę mszalną złożoną z racji aplikacji drugiej lub trzeciej Mszy. Od tej normy, ustalonej w KPK, kan. 951 § 1, jest tylko jeden wyjątek, dopuszczony zresztą w tym samym kanonie, mianowicie w dniu Bożego Narodzenia (25 grudnia) wolno kapłanowi sprawować trzy Msze i może on przyjąć ofiarę mszalną z racji każdej z tych aplikacji. Poza tym kan. 951 § 1 dopuszcza możliwość przyjęcia już nie całej ofiary, ale jakiegoś wynagrodzenia jako tzw. tytułu zewnętrznego (titulus extrinsecus), jeśli kapłan celebruje drugą lub trzecią Mszę w ciągu dnia. Tytuł taki zachodzi, gdy ofiarodawca życzy sobie, żeby celebrans binowaną Mszę sprawował np. w odległym kościele. W tym przypadku binujący kapłan może coś zażądać właśnie za dojazd, ale nie za aplikację owoców Eucharystii. Zgodnie z kan. 951 § 1 KPK, kapłan celebrujący jednego dnia więcej niż raz może aplikować poszczególne Msze w intencji określonej przez ofiarodawców, ale pod warunkiem, że – poza dniem Bożego Narodzenia – przyjmie ofiarę z racji jednej Mszy, inne zaś przekaże na cele określone przez własnego ordynariusza. Komisja Interpretacyjna Kodeksu Prawa Kanonicznego 20 kwietnia 1987 r. wyjaśniła, że w rozumieniu kan. 951 § 1 KPK ordynariuszem jest „ordynariusz własny”, tj. dla kapłanów diecezjalnych – biskup, dla zakonnych – przełożony zakonny. Wyjaśniła również, że zakonnicy pełniący urzędy proboszcza i wikariusza parafialnego w sprawie ofiar z binacji i trinacji podlegają biskupowi diecezjalnemu, a nie swemu ordynariuszowi zakonnemu. Jan Paweł II w dniu 23 kwietnia 1987 roku zatwierdził tę odpowiedź. Określenie wysokości ofiary Jeśli chodzi o koncelebrację w tym samym dniu drugiej Mszy, to z tytułu jej aplikacji nie można przyjąć ofiary mszalnej (KPK, kan. 951§ 2). Zasadniczo prawodawca nie pozwala na sprawowanie drugiej Mszy tego samego dnia przez kapłana (kan. 905). Pominąwszy wyjątki, np. w czasie wizytacji biskupiej, prawodawca nie dopuszcza możliwości binacji w koncelebrze. Jeśli takie przewidziane przez prawo wyjątki mają miejsce, nie można przyjąć ofiary z racji aplikacji Mszy, nawet na cele wskazane przez ordynariusza. Ustalenie wysokości ofiary mszalnej ma na celu ułatwienie wiernym jej poznanie. Oznacza to, że celebrans nie może domagać się większej, jednak ofiarę wolno mu przyjąć zarówno wyższą, jak i niższą. Zgodnie z prawem (KPK, kan. 952 §§ 1-3) określenia wysokości ofiary ma dokonać dekretem synod prowincjonalny albo konferencja biskupów, jeśli zaś tego nie uczynią – zarówno kapłani diecezjalni, jak i członkowie zgromadzeń zakonnych – mają stosować się do zwyczaju panującego w diecezji. Ilość intencji mszalnych, jaką kapłan może przyjąć, została określona w kan. 953, a mianowicie: „Nikt nie może przyjąć do osobistego aplikowania tylu intencji oraz ofiar mszalnych, by nie mógł ich zrealizować w ciągu roku”. Kongregacja dla Duchowieństwa w dekrecie Mos igitur, w art. 5, zobowiązuje kapłanów, którzy przyjmują dużą ilość ofiar mszalnych w określonych intencjach i nie mogą w ciągu roku wypełnić podjętych zobowiązań, aby nie odmawiali przyjmowania ich, bo to nie pozwala ofiarodawcom wypełnić pobożnej woli i prowadzi do zaniechania chwalebnego zamiaru. Zachęca, aby kapłani przyjęte intencje przekazywali innym kapłanom, zgodnie z kan. 952, lub własnemu ordynariuszowi, po myśli kan. 956. Miejsce i czas aplikowania przyjętych intencji mszalnych zależy od umowy pomiędzy kapłanem i ofiarodawcą (KPK, kan. 954). Jeśli w niektórych kościołach lub kaplicach proszą o odprawienie tylu Mszy Świętych, że nie można ich tam odprawić, wolno stypendia przekazać gdzie indziej, chyba że ofiarodawcy wyraźnie okazali wolę przeciwną.” (KPK, kan. 954). Z umowy również wypływa obowiązek aplikowania Mszy w ustalonym czasie. Czas aplikowania intencji mszalnej określony przez ofiarodawcę wchodzi do umowy jako jej część składowa. Zobowiązania mszalne nie ulega przedawnieniu Przekazywanie innym przyjętych intencji i ofiar mszalnych jest przewidziane przez prawo (KPK, kan. 955 §§ 1-4), jednak podlega obwarowaniom zasadami ze względu na troskę o wierne zrealizowanie umowy powstałej między przyjmującym ofiarę mszalną i ofiarodawcą. Kto ma do przekazania innym intencje oraz ofiary mszalne, powinien je przekazać jak najszybciej znanym sobie kapłanom, jednak ma być przekonanym, że są wolni od jakichkolwiek podejrzeń. Ofiarę przekazuje w całości, chyba że jest pewne, iż nadwyżka w stosunku do określonej w diecezji wysokości ofiary została dana ze względu na osobę przyjmującego ofiarę (intuitu personae). Do czasu otrzymania zawiadomienia o przyjęciu intencji wraz z ofiarami mszalnymi odpowiada za nie przekazujący. Czas, w którym Msze należy aplikować, zaczyna biec od dnia, w którym kapłan przyjął intencję wraz z ofiarą, chyba że co innego ustalono. Kto ma do przekazania innym intencje oraz ofiary mszalne, ma bezzwłocznie zapisać w specjalnej księdze, co przyjął i co przekazał, określając też wysokość ofiary. Przekazywanie niezrealizowanych intencji mszalnych ordynariuszowi miejsca lub przełożonemu zakonnemu wiąże się z faktem, że zobowiązania mszalne nigdy nie ulegają przedawnieniu (KPK, kan. 956). Zapis ten dotyczy pewnych sytuacji szczególnych, kiedy nie było żadnego zaniedbania ze strony tego, kto przyjął intencję i ofiarę mszalną, ale z jakichś powodów, np. poważnej choroby kapłana, nie doszło do realizacji tych zobowiązań w ciągu jednego roku. Gdyby zdarzyła się taka sytuacja, że nie zrealizowano by danej intencji, należy przesłać ją do swojego ordynariusza. Czuwanie nad wykonywaniem zobowiązań mszalnych jest obowiązkiem i prawem ordynariusza miejsca, jeśli chodzi o kościoły diecezjalne, zaś przełożonych, jeśli chodzi o kościoły instytutów zakonnych oraz społeczności życia apostolskiego (KPK, kan. 957). Zarówno ordynariusz miejsca, jaki przełożony zakonny mogą ten obowiązek wykonywać w czasie wizytacji kanonicznej lub poza wizytacją na żądanie kogoś zainteresowanego albo dlatego, że im to nakazuje sumienie. Obowiązek i prawo nadzoru ze strony ordynariusza miejsca rozciąga się jedynie na kościoły diecezjalne, zaś przełożonego zakonnego – na wszystkie kościoły oraz kaplice zakonne. Znaczenie materialne i duchowe Prowadzenie księgi z intencjami oraz ofiarami mszalnymi jest obowiązkiem proboszcza i rektora kościoła czy innego miejsca pobożnego, w którym przyjmuje się intencje oraz ofiary mszalne (KPK, kan. 958 § 1). W specjalnej księdze (peculiaris liber) zapisuje się dokładnie Msze Święte, a mianowicie: ich numer bieżący, intencje, wysokość i datę złożonej ofiary, kiedy i gdzie ma być aplikowana oraz potwierdzenia „odprawienia intencji”. Przy intencjach, które należy aplikować w krótkim czy w ustalonym z góry terminie, korzystnym będzie zanotowanie kontaktu z ofiarodawcą (jeśli się na to zgodzi), aby była możliwość przekazania informacji, gdyby np. uległa zmianie godzina celebracji. Prowadzenie księgi gwarantuje, że nie zaginą i będą dostrzeżone przez innych nawet w przypadku nagłej śmierci kapłana, który przyjął zobowiązania. Zamiast podsumowania warto przypomnieć, że przyjmuje się tradycyjnie, iż zamawiający Mszę Świętą składa ofiarę mszalną. Ma ono znaczenie materialne i duchowe. Materialnie: ofiarodawca sponsoruje dzienne utrzymanie księdza sprawującego Eucharystię. Na pytanie: ile powinien składać w ofierze mszalnej, słuszną wydaje się odpowiedz, że oddaje „swoją dniówkę”. Wtedy każdy ofiarowałby dar proporcjonalny do swoich zarobków. Kto zarabia mało, uczciwie daje mało, kto zaś zarabia więcej, proporcjonalnie więcej ofiaruje. Duchowo: ofiara mszalna stanowi dobrowolną część wkładu „zamawiającego intencję” w Eucharystię. Do Ofiary Jezusa wraz z oddaniem siebie składający ofiarę mszalną dołączają coś, co ich kosztuje. Kapłani mogą przyjmować ofiary mszalne, ale to, co jest najważniejsze w tej sprawie, to sprawowanie Eucharystii w określonej intencji. Celebracja Eucharystii i aplikacja jej owoców Ludowi Bożemu – zarówno z przyjęciem ofiary mszalnej, jak i bez jej przyjęcia – stanowi istotę kapłańskiego posługiwania. ks. Andrzej Orczykowski SChr – źródło: